1. Obłożenia sądu, do którego skierowaliśmy swój pozew. W związku z nowelizacją kodeksu postępowania cywilnego sąd właściwy dla danej sprawy to sąd znajdujący się w miejscu zamieszkania powoda. Jest to korzystna nowelizacja z perspektywy frankowicza, jako że sprawy są rozdzielane pomiędzy różne sądy, a zatem obłożenie jest znacznie mniejsze niż wcześniej, kiedy to wszystkie sprawy trafiały do Warszawy. A co za tym idzie, obecnie można się spodziewać szybszego zakończenia procesu.
2. Tego, czy sprawa zakończy się wraz z wyrokiem sądu. Im więcej czynności sąd będzie musiał podjąć w związku ze sprawą, tym dłużej będzie trwało postępowanie. Oznacza to, że wydłużenie może być wynikiem konieczności przeanalizowania złożonych dowodów i dokumentów. Dodatkowo częstą praktyką banków jest stosowanie taktyki przeciągania postępowania, które wydłuża czas oczekiwania na zakończenie całej sprawy.
3. Stopnia skomplikowania sprawy. Jeśli po wydaniu wyroku, któraś ze stron złoży apelację, to może się zdarzyć, że proces frankowy wydłuży się nawet o kolejny rok.

Jak wynika z danych średni czas czekania na wyrok sądu I instancji to 555 dni. Najszybciej sprawy udaje się zakończyć m.in. w Suwałkach i Częstochowie, a najpóźniej w większych miastach, takich jak Warszawa czy Wrocław.

Przy postępowaniach sądu apelacyjnego średni czas oczekiwania na wyrok wynosi około 430 dni. Tak jak w przypadku wyroku sądu I instancji czas jest zależny od regionu, w którym toczy się dane postępowanie. Szybciej można oczekiwać wyroku w Lublinie, niż w większych ośrodkach, czyli np. w Poznaniu czy Katowicach.

Bez względu na to, ile ostatecznie upłynie czasu od złożenia pozwu do uzyskania prawomocnego wyroku, warto walczyć o swoje prawa przeciwko nieuczciwemu kredytodawcy.

Artykuł Ile czasu zajmuje unieważnienie kredytu frankowego? pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Podstawą jest złożenie odpowiedniego wniosku. Osoba inicjująca postępowanie, czyli sam dłużnik albo też jego wierzyciel musi złożyć do właściwego sądu wniosek na formularzu lub w formie elektronicznej. Od 2021 roku istnieje możliwość złożenia wniosku online za pośrednictwem Krajowego Rejestru Zadłużonych (KRZ). Na mocy nowelizacji przepisów osoba ubiegająca się o upadłość musi jedynie wykazać, iż stała się niewypłacalna. Opłata sądowa od wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej wynosi 30 zł. Opłatę tą można uiścić w kasie sądu lub przelewem na konto bankowe Sądu. Do wniosku należy dołączyć potwierdzenie uiszczenia opłaty. Dodatkowo jeśli dłużnika będzie reprezentował w sądzie pełnomocnik, musimy uiścić opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. 

Dłużnik może ubiegać się o zwolnienie z opłaty sądowej, poprzez złożenie wniosku o zwolnienie od uiszczenia ww. opłaty wraz z uzupełnionym oświadczeniem o dochodach oraz oświadczeniem majątkowym, w którym wykaże iż nie jest w stanie uiścić opłaty sądowej od wniosku.

Rozpatrywaniem wniosku zajmuje się sąd na posiedzeniu niejawnym, na którym dłużnik się nie stawia, bądź w trakcie rozprawy z jego udziałem. Następnie sąd wydaje postanowienie, na mocy którego ogłasza upadłość konsumencką albo odrzuca wniosek zadłużonego konsumenta o ogłoszenie upadłości. W przypadku odrzucenia wniosku można złożyć zażalenie. 

Kolejnym krokiem w postępowaniu upadłościowym jest ustalenie masy upadłości, sporządzenie spisu wierzycieli oraz likwidacja majątku dłużnika. W rozprawie uczestniczy dłużnik, syndyk i wierzyciele. Mając gotową listę wierzycieli, sąd w czasie rozprawy ustala plan spłaty wszystkich wierzycieli biorąc pod uwagę między innymi możliwości finansowe upadłego dłużnika. Plan spłaty wierzycieli nie może być ustalony na okres krótszy niż 36 miesięcy (3 lata) ani dłuższy niż 84 miesiące (7 lat). 

Część długu może zostać przez sąd umorzona. W wyjątkowym sytuacjach sąd może także wydać postanowienie, na mocy którego całość długu zostaje od razu umorzona. Jednak jest to możliwe tylko w sytuacji, gdy osoba zadłużona nie posiada żadnego majątku. Na skutek ogłoszenia upadłości konsumenckiej osoba fizyczna może umorzyć m.in. nieopłacone składki ZUS, zobowiązania bankowe, poza bankowe kredyty i pożyczki, nieuregulowane podatki np. VAT, dochodowy, a także zobowiązania nieujawnione przez upadłego w sposób nieumyślny i powstałe przed dniem ogłoszenia upadłości, np. jeśli upadły nie miał świadomości ich istnienia. 

Według prawa upadłościowego nie podlegają umorzeniu takie zobowiązania jak np. długi o charakterze alimentacyjnym, zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, zobowiązania do naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego z prawomocnym orzeczeniem.

Ile trwa proces ogłaszania upadłości konsumenckiej? 

Nie ma w tym przypadku konkretnych terminów. Zwykle od dnia złożenia wniosku do ogłoszenia przez sąd decyzji mija kilka miesięcy. Jednak zdarza się, że Sąd wyda postanowienie o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej w ciągu 2 tygodni. Czas oczekiwania na postanowienie uzależnione jest m.in. od ilości złożonych wniosków o upadłość w konkretnym sądzie.

Jakie są przesłanki do oddalenia wniosku przez sąd?

Sąd oddali wniosek między innymi w sytuacji, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie tych kosztów. Dodatkowo w przypadku, gdy dłużnik umyślnie bądź na skutek rażącego niedbalstwa doprowadził do zadłużenia oraz w sytuacji, gdy w okresie 10 lat przed dniem złożenia wniosku, względem dłużnika toczyło się już postępowanie upadłościowe, które zakończyło się częściowym lub całościowym oddłużeniem. 

Artykuł Jak wygląda proces ubiegania się o upadłość konsumencką? pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Jak już Państwo wiecie warunki uzyskania upadłości konsumenckiej zmieniły się wraz z nowelizacją ustawy Prawo upadłościowe z korzyścią dla osób zadłużonych

Obecnie na etapie badania wniosku o ogłoszenie upadłości jedynym wymogiem, który Sąd bada jest stan niewypłacalności osoby zadłużonej, co w skrócie oznacza czy dana osoba utraciła zdolność do realizowania spłat istniejących wymagalnych zobowiązań. 

Aktualny czas oczekiwania na ogłoszenie upadłości konsumenckiej po złożeniu stosownego wniosku to niekiedy tylko 2-3 tygodnie! Widzimy to po postanowieniach jakie otrzymujemy z różnych sądów. 

Aby móc rzetelnie ocenić czy kwalifikują się Państwo do ogłoszenia upadłości konsumenckiej potrzebujemy od Państwa kilku informacji: 

• jak wygląda Państwa sytuacja życiowa, majątkowa i rodzinna (m.in. czy poddają się Państwo na stałe leczeniu, czy posiadają Państwo nieruchomość, oszczędności, czy mają Państwo kogoś na utrzymaniu),
• w jaki sposób doszło do obecnej sytuacji finansowej (m.in. na co były przeznaczone pierwsze pożyczki, w jaki sposób utracili Państwo możliwość regulowania swoich zobowiązań),
• czy w chwili obecnej są Państwo w stanie spłacać  bieżące zobowiązania, 
• jak dużo spraw Państwo posiadają (czy są do zadłużenia w Bankach, chwilówki, na jaki etapie są te sprawy – etap windykacji, sądowy czy egzekucja komornicza).

Co dalej? 

Na analizę Państwa sytuacji potrzebujemy maksymalnie do 7 dni roboczych od otrzymania dokumentów. 

Po dokonaniu szczegółowej analizy informujemy Państwa czy warto starać się o ogłoszenie upadłości konsumenckiej. Nie w każdym wypadku taka upadłość jest opłacalne dla Klienta. To trzeba dokładnie zweryfikować. 

Aby rozpocząć sporządzanie wniosku o ogłoszenie upadłości konieczna nam będzie dokumentacja dotycząca zadłużenia: 

1. wezwania do zapłaty od wierzycieli i firm windykacyjnych, 
2. pisma otrzymywane z Sądu,
3. dokumentacja od komorników,
4. dokumentacja dotycząca stanu zdrowia (jeśli poddają się Państwo leczeniu), 
5. dokumenty potwierdzające wysokość i źródło dochodów (np. umowa o pracę, decyzja o wysokości emerytury, renty)
6. dokumenty potwierdzające koszty Państwa utrzymania (rachunki za czynsz, media, telefon).

Po otrzymaniu niezbędnej dokumentacji niezwłocznie przystępujemy do sporządzenia wniosku, na co potrzebujemy maksymalnie do 2 tygodni, w zależności od tego jak dużo spraw Państwo posiadają (jak obszerna będzie Państwa dokumentacja).

Ważne aby taki wniosek był wypełniony i złożony w sposób kompletny i rzetelny aby nie narazić się na jego zwrot. 

Bezpłatna konsultacja

Jeżeli chcieliby Państwo, abyśmy pomogli bezpłatnie ocenić czy kwalifikują się Państwo do ubiegania się o ogłoszenie upadłości konsumenckiej to zachęcamy do kontaktu

• telefonicznie od poniedziałku do piątku w godzinach od 8:00 do 17:00 oraz w soboty od godz. 10:00 do 14:00 pod nr tel. :

604 – 800 – 301
606 – 800 – 933
608 – 800 – 180 

• mailowo pod adresem: biuro@dluznikmaprawo.pl 

• za pośrednictwem formularza umieszczonego na naszej stronie internetowej  http://dluznikmaprawo.pl/

• na Facebooku Stowarzyszenia Dłużnik Ma Prawo.

Oczywiście istnieje możliwość bezpośredniego spotkania w naszej siedzibie w Toruniu. 

Na wszelkie Państwa pytania odpowiadamy na bieżąco w godzinach pracy Stowarzyszenia.

Artykuł Upadłość konsumencka pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Wielokrotnie pytacie nas jak to jest z nakazami zapłaty doręczanymi przez Sąd Elektroniczny w Lublinie. Mianowice – czy są to faktycznie nakazy wydawane przez Sąd? Jaki jest termin zaskarżenia? Co należy podnieść w sprzeciwie? Dlaczego Sąd wydał nakaz bez przeprowadzenia rozpraw?

Dodatkowo wskazujecie, że nakazy te nie są przez nikogo podpisane i stanowią jedynie wydruki, z którymi nie trzeba nic robić oraz 

Nic bardziej mylnego. Są to takie same nakazy jak „normalnego” Sądu. 

Otóż, doręczony Wam nakaz zapłaty wywołuje takie same skutki jak nakaz zapłaty każdego innego Sądu. 

1. Czyli musimy w terminie 14 dni złożyć sprzeciw. W innym wypadku taki nakaz się uprawomocni. 

Nakaz zapłaty zaś nie może być wydany, jeżeli: 

1) powód dochodzi roszczenia innego niż pieniężne; 

2) doręczenie pozwanemu nakazu miałoby nastąpić poza granicami kraju. 

2. Czynności sądu, referendarza i przewodniczącego utrwalane są wyłącznie w systemie teleinformatycznym, a wytworzone w ich wyniku dane w postaci elektronicznej opatrywane są kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Czyli nie mamy pieczątki Sądu. 
3. W przypadku braku podstaw do wydania nakazu zapłaty sąd umarza postępowanie.
4. W tym postępowaniu dowodów nie dołącza się do pozwu!
5. W przypadku wniesienia sprzeciwu sąd umarza postępowanie w zakresie, w którym nakaz zapłaty utracił moc.

Co dla Was najistotniejsze. 

Jeśli wnosimy sprzeciw w Waszym imieniu do Sądu Elektronicznego w Lublinie to Sąd umorzy postępowanie. Wówczas wierzyciel ponownie skieruje sprawę do Sadu ale dla Was właściwego. Wtedy otrzymacie ponownie nakaz zapłaty wraz z pozwem i załącznikami od którego znowu będzie trzeba wnieść sprzeciw. W takim wypadku prosimy aby zawsze takie dokumenty nam dosłać. Po umorzeniu postępowania w Sądzie elektronicznym w Lublinie, nie otrzymamy dalszych dokumentów z Sądu dla Was właściwego. 

Artykuł Nakaz zapłaty z Sądu elektronicznego z Lublina. Jak to działa? pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

W wypadku spłacenia kredytu przed terminem, bank musi zwrócić częściowo otrzymaną prowizję. Ale co z wynagrodzeniem pośrednika?

Niekiedy prowizja pobrana przez pośrednika to nawet kilkanaście tysięcy złotych!!! 

Takie umowy zawierały często takie Banki jak Alior Bank czy Nest Bank. 

O ile Banki zaczęły dobrowolnie rozliczać się z pobranej przez siebie prowizji o tyle tłumaczą, że prowizja pośrednika ich nie dotyczy. 

W ocenie Banków tych pieniędzy ( prowizji dla pośrednika ) nie mają, bo zostały przekazane pośrednikowi finansowemu i nie poczuwają się do obowiązku zwrotu w tym zakresie.

W wypadku jednak kredytu udzielonego przez pośrednika, Bank winien rozliczyć się z kredytobiorcą, a ewentualnie następnie wystąpić o stosowne rozliczenie z pośrednikiem. W końcu kredytobiorca nie zawierał żadnej odrębnej umowy z pośrednikiem finansowym. 

Jak to zostało wskazane w wyroku TSUE w wyroku z 16 lipca 2020 r. sygn. akt C 686/19

(20) Całkowity koszt kredytu ponoszony przez konsumenta powinien obejmować wszystkie koszty, łącznie z odsetkami, prowizjami, podatkami, opłatami dla pośredników kredytowych i wszelkimi innymi opłatami, jakie konsument musi ponieść w związku z umową o kredyt, z wyjątkiem kosztów notarialnych. […]

Prowizja dla pośrednika, jak i Banku została wskazana wprost w umowie zawartej z Bankiem. 

Ponadto w takim wypadku niezrozumiałym byłoby rozliczanie także części zwrotów z tytułu ubezpieczenia kredytu gdzie także mamy do czynienia z podmiotem trzecim – ubezpieczycielem.

Co więcej, w takiej sytuacji kredytobiorca – konsument, ponownie byłby w gorszej sytuacji. Nierzadkie są sytuacje gdzie pośrednicy finansowi nie prowadzą już działalności, są niewypłacalni itp. W takim wypadku konsument nie miałby możliwości uzyskania części zwrotu prowizji. To zaś Bank dokonuje samodzielnie wyboru z jakim podmiotem współpracuje w zakresie udzielenia kredytów. 

Korzystanie przez bank z działalności pośredników kredytowych nie może zwalniać banku z dbałości o zagwarantowanie kontraktującym z nim konsumentom podstawowych praw, jakie przewidziane zostały powołaną już wcześniej ustawą o kredycie konsumenckim

To bank jako profesjonalny uczestnik rynku nie dbając należycie o ochronę swoich klientów powinien odpowiadać za działania osób przy pomocy, których prowadzi swoją działalność. Pośrednik finansowy posługiwał się szyldem banku i dla banku zdobywał klientów. 

Konsumenci zawierając z pomocą takiego podmiotu umowę z bankiem mają prawo przypuszczać, że skoro w następstwie takiej współpracy otrzymali od banku pieniądze, to podmiot, który w tym pośredniczył jest wiarygodny, bo przecież na stałe współpracuje z bankiem i świadczy usługi na rzecz banku.

Wobec tego, jeśli posiadasz spłacony kredyt przed czasem skontaktuj się z nami! Wyślij wiadomość bądź maila z zapytaniem – oddzwonimy. 

Przedstawimy możliwości naszej pomocy, odpowiemy na wszelkie pytania i wyliczymy zwrot prowizji należnej od Banku. 

Artykuł Zwrot prowizji pobranej przez pośrednika. pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

W wypadku kiedy pierwszy raz dowiedzieliście się o sprawie dopiero od komornika bądź zajęciu rachunku bankowego to musimy ustalić dlaczego wcześniej nie otrzymaliście żadnego orzeczenia z Sądu. Skoro działa komornik to znaczy, że musiał być wydany na Was jakiś nakaz zapłaty bądź wyrok. Komornik nie uruchamia egzekucji bez orzeczenia Sądu. Co więcej komornik nie ma informacji z czego wynika zadłużenie.

W większości wypadków jest to Sąd Rejonowy Lublin – Zachód. nr tel. do Sądu to 81 535 07 45 ( końcówki aż do 49 )

Zasada jest taka, że najpierw firma windykacyjna, która odkupi dług bądź też Bank czy firma pożyczkowa aby przekazać sprawę do komornika, musi w pierwszej kolejności skierować sprawę do Sądu celem uzyskania orzeczenia na swoją rzecz. Wówczas po wpłynięciu sprawy, Sąd wydaje nakaz zapłaty. Taki nakaz jest wysłany do strony pozwanej, która ma 14 dni na złożenie sprzeciwu.

Brak złożenia sprzeciwu dopiero wtedy skutkuje skierowaniem sprawy do komornika.  

W pierwszej kolejności musicie ustalić od komornika ( wynika to też z tego pisma ) na podstawie jakiego orzeczenia komornik prowadzi egzekucję ( Sąd i sygnatura sprawy ).

Następnie należy zatelefonować do Sądu z prośbą o wskazanie kiedy dane orzeczenie było do Was wysłane, na jaki adres i czy ktoś tą przesyłkę odebrał czy było podwójne awizo. Jeżeli się okaże, że w sprawie był wydany nakaz zapłaty ale został wysłany na inny, błędny czy nieaktualny adres to wówczas można wystosować do Sądu wniosek o ponowne doręczenie tego orzeczenia z przedłożeniem dokumentacji świadczącej o zmianie adresu. Może to być akt notarialny, umowa najmu, zmiana adresu w dowodzie, świadectwa pracy, PITy, rachunki, oświadczenia świadków itp.

Jeżeli Sąd uwzględni taki wniosek to wówczas ponownie doręczy nakaz zapłaty, a egzekucja wtedy musi zostać umorzona. Sąd wyda postanowienie o uchyleniu klauzuli wykonalności nadanej nakazowi zapłaty.

Od doręczonego ponownie nakazu zapłaty wnosimy w terminie 14 dni sprzeciw i sprawa wraca do ponownego rozpoznania. Sąd wyda nowy wyrok. Oczywiście musimy pamiętać, iż Sąd będzie się opierał na stanie faktycznym oraz terminach przedawnienia na chwilę pierwotnego wniesienia sprawy do Sądu przez wierzyciela.

Jeżeli u Was zachodzi taka sytuacja to jak najbardziej jesteśmy w stanie  Wam pomóc w odkręceniu takiej sprawy. Być może uda się sprawę wygrać w całości i co więcej odzyskać pobrane przez komornika środki.

Artykuł Ważne! Krótki poradnik dla osób które nigdy nie otrzymały sądowego orzeczenia. pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Czym jest Krajowy Rejestr Zadłużonych?

Krajowy Rejestr Zadłużonych (KRZ) wejdzie w życie 1 grudnia 2021 roku w miejsce Rejestru Dłużników Niewypłacalnych (RDN). Jego podstawą funkcjonowania będą przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2018 r. o Krajowym Rejestrze Zadłużonych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 55) („KRZ”). Jest to kolejny termin wyznaczony na wprowadzenie Rejestru, który miał początkowo zostać powołanym 1 grudnia 2020 roku, a następnie 1 lipca 2021 roku. Czy kolejny termin będzie tym ostatecznym? Najważniejszym pytaniem jest jednak, czym dokładnie jest Krajowy Rejestr Zadłużonych? KRZ ma być przede wszystkim źródłem informacji o podmiotach niewypłacalnych, lub którym grozi widmo niewypłacalności, ale również znajdą się tutaj dane o jednostkach lub przedsiębiorstwach, wobec których bezskuteczna egzekucja została umorzona.  Rejestr ma za zadanie ułatwić weryfikację potencjalnego lub obecnego klienta.

Informacje z poprzedniego Rejestru były ujawniane wyłącznie bankom oraz firmom pożyczkowym. Krajowy Rejestr Zadłużonych jest jawny, co oznacza, że każdy zainteresowany będzie miał dostęp do danych tam zawartych. Rejestr będzie działać w systemie teleinformatycznym, dlatego jedynym warunkiem skorzystania z niego jest dostęp do Internetu.

Jakie są cele Krajowego Rejestru Zadłużonych?

Na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości zostały określone cele Krajowego Rejestru Zadłużonych. Główne założenia projektu opierają się na stworzeniu nowych i lepszych warunków do wychodzenia podmiotów z trudnej sytuacji gospodarczej. Ma zaistnieć szansa na wprowadzenie skutecznych narzędzi, które pozwolą dłużnikowi przeprowadzić restrukturyzację przedsiębiorstwa. To z kolei ma zapobiec jego likwidacji, a w następstwie zachować miejsca pracy oraz realizację dalszych kontraktów. Wynika z tego, że Krajowy Rejestr Zadłużonych ma spełniać cztery główne funkcje:

• Funkcja rejestru
• Funkcja informacyjna
• Funkcja komunikacyjna (w postaci doręczania pism i innych dokumentów)
• Funkcja portalu orzeczniczego

Kto może trafić do Krajowego Rejestru Zadłużonych?

W Krajowym Rejestrze Zadłużonych będzie można uzyskać informacje o osobach fizycznych, osobach prawnych i jednostkach organizacyjnych, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, czyli w okolicznościach niewypłacalności, zagrożenia niewypłacalnością lub sytuacjach, gdy  bezskuteczna egzekucja została umorzona. Tutaj zostaną szczegółowo zaprezentowane podmioty podlegające wpisowi do Krajowego Rejestru Zadłużonych. 

W pierwszym przypadku są to osoby fizyczne, prawne lub jednostki organizacyjne nie będące jednocześnie osobami prawnymi, wobec których były prowadzone postępowania restrukturyzacyjne, upadłościowe lub wtórne procesy upadłościowe. W tej samej sytuacji znajdują się podmioty, których postępowanie zakończyło się prawomocnym orzeczeniem zakazu prowadzenia działalności gospodarczej lub rozpoczęto wobec nich zagraniczne postępowanie upadłościowe. 

Drugą kategorię stanowią wspólnicy osobowych spółek handlowych, którzy ponoszą odpowiedzialność za dług spółki całym swoim majątkiem. Dzieje się to w momencie, gdy ogłoszono upadłość spółki, wszczęto wtórne postępowanie upadłościowe wobec spółki lub w wypadku oddalenia wniosku o ogłoszeniu bankructwa spółki. 

W ostatniej grupie znajdują się wszystkie osoby fizyczne, prawne lub jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, wobec których umorzono postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornika sądowego lub sąd z powodu niemożności uzyskania z egzekucji sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych. Dotyczy to także osób fizycznych, względem których toczy się procedura egzekucyjna świadczeń alimentacyjnych oraz egzekucja należności budżetu państwa zaistniałych z tytułu zobowiązań wypłacanych w przypadku bezskutecznych prób egzekucji alimentów, a które zalegają ze spełnieniem tych powinności za okres dłuższy niż 3 miesiące.

W Krajowym Rejestrze Zadłużonych nie ma całościowego zestawienia wszystkich możliwych grupa dłużników. Można wyróżnić jedynie poszczególne kategorie, co oznacza, że osoba zobowiązana do zapłaty z odmiennych, niż tutaj przedstawione przyczyn, nie może zostać wpisana do KRZ bez względu na wysokość jej zobowiązań.

Jakie informacje ujawnia Krajowy Rejestr Zadłużonych?

Krajowy Rejestr Zadłużonych będzie zawierał bardzo szczegółowe i ważne informacje na temat dłużnika, który został do niego wpisany. W tym przypadku jawności będą podlegać podstawowe identyfikacyjne dane osobowe lub podmiotowe, a także dane dotyczące prowadzonego postępowania. Ilość ujawnionych informacji będzie zależna od rodzaju podmiotu i wierzytelności. Zgodnie z treścią ustawy, wśród odtajnionych informacji, które zawiera KRZ, znajdą się między innymi:

• imię i nazwisko lub nazwa dłużnika (w przypadku, gdy dłużnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą),
• firma, gdy jest to osoba prawna,
• miejsce zamieszkania lub siedziby,
• adres,
• numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w wypadku ich braku – inne  dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację,
• numer NIP,
• określenie, czy upadły jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej,
• nazwa sądu prowadzącego postępowanie,
• sygnatura akt sprawy,
• imię i nazwisko sędziego-komisarza,
• informacje o zabezpieczeniu majątku przez dłużnika przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy prawnego, tymczasowego zarządcy lub zarządcy przymusowego oraz informacje o zakresie i sposobie wykonywania zarządu,
• informacja o prawomocnym oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe,
• informacja o zatwierdzeniu warunków sprzedaży w trybie przygotowanej likwidacji oraz uwzględnieniu wniosku o uchylenie lub zmianę postanowienia zatwierdzającego warunki sprzedaży,
• informacja o ogłoszeniu upadłości, wszczęciu wtórnego postępowania upadłościowego, otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego i jego rodzaju. 

W przypadku dłużników alimentacyjnych informacje będą obejmować następujące dane:

• imię i nazwisko,
• numer PESEL, a w wypadku jego braku – inne dane umożliwiające jednoznaczna identyfikacje, np. numer paszportu,
• wskazanie tytułu wykonawczego albo podstawy prawnej powstania należności,
• sygnatura akt sprawy,
• rodzaj wierzytelności,
• data ukończenia postępowania egzekucyjnego,
•  data spłaty całości długu w przypadku zgłoszenia go przez organ, który wypłaci świadczenia przyznawane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów. 

Jak sprawdzić podmiot w Krajowym Rejestrze Zadłużonych?

Jawność rejestru stanowi ogromne ułatwienie procesu weryfikacji podmiotów fizycznych lub prawnych. Dostęp do KRZ wydaje się być nieograniczony, ale jednocześnie będzie wymagał wprowadzenia niezbędnych danych. W przypadku osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej wystarczy podać numer PESEL lub sygnaturę akt sprawy z postępowania upadłościowego, restrukturyzacyjnego lub alimentacyjnego. W momencie, gdy osoba fizyczna jednak prowadzi działalność gospodarczą można ją wyszukać, nie tylko po numerze PESEL i sygnaturze, ale także po numerze NIP. Jeśli podmiotem sprawy jest np. firma wystarczy wpisać w KRS numer NIP lub sygnaturę akt. W przypadku, gdy osoba nie posiada numeru PESEL, można podać numer paszportu i oznaczenie państwa wystawiającego paszport, numer karty pobytu, zagraniczny numer identyfikacji lub identyfikacji podatkowej. 

Jak wygląda proces rejestracji osoby lub firmy w Krajowym Rejestrze Zadłużonych?

W stosunku do osób, wobec których jest prowadzona procedura restrukturyzacyjna, jak i w przypadku wspólników osobowych spółek handlowych, informacje w Krajowym Rejestrze Zadłużonych będą ujawniane za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego proces sądowy. Równocześnie dokona się obwieszczenia lub innej czynności, z którą ustawa wiąże skutek udostępnienia w Rejestrze. 

W zakresie osób, wobec których umorzono proces egzekucyjny prowadzony przez naczelnika Urzędu Skarbowego lub dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dane są natychmiast publikowane w KRZ za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Dokonuje tego Szef Krajowej Administracji Skarbowej, właściwy naczelnik Urzędu Skarbowego lub dyrektor oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego administrowanego przez komornika lub sąd, informacje w Rejestrze umieszcza komornik lub sąd, który wydał owe postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.

W kwestii danych o osobach fizycznych, wobec których trwa egzekucja świadczeń alimentacyjnych, wpisu w Rejestrze dokonuje komornik prowadzący postępowanie egzekucyjne. W innych przypadkach informacje zamieszcza organ, który wypłacił świadczenia przyznawane w sytuacji bezskutecznej egzekucji alimentów. 

Czy można usunąć dane z Krajowego Rejestru Zadłużonych?

W praktyce nie istnieje możliwość, aby dane zawarte w Krajowym Rejestrze Zadłużonych zostały z niego usunięte. KRZ przewiduje jednak ewentualność zupełnego utajenia danych po okresie 10 lat od dnia prawomocnego zakończenia lub umorzenia postępowania, którego dotyczą, chyba, że ustawa rozstrzyga inaczej. Dzieje się tak w przypadkach osób, wobec których były lub nadal są prowadzone postępowania restrukturyzacyjne, upadłościowe lub o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, a także o zakazie prowadzenia działalności gospodarczej. Podobna procedura zachodzi w stosunku do wspólników osobowych spółek handlowych. 

Ustawa przewiduje krótszy, 3-letni okres oczekiwania dla podmiotów, dla których w czasie postępowania prawomocnie ustalono plan spłaty wierzycieli lub również zgodnie z prawem umorzono zadłużenie bez ustalenia planu rozliczeniowego. Nastąpi to równo po 3 latach od dnia uprawomocnienia się postanowienia potwierdzającego realizację planu spłaty wierzycieli i umorzenia zobowiązań upadłego lub unieważnienia długu bez ustaleniu planu spłat względem kredytodawcy. 

Podobny proceder może zaistnieć wobec dłużników alimentacyjnych. Po upływie 7 lat od dnia zamieszczenia informacji o ukończeniu postępowania egzekucyjnego lub oficjalnego komunikatu o spłacie całości zobowiązania w przypadku ich zgłoszenia przez organ, który wypłacił świadczenia przyznawane w momencie bezskutecznej egzekucji alimentów.

Krajowy Rejestr Zadłużonych nie będzie odtajniał danych z postępowań restrukturyzacyjnych i upadłościowych, które zostały wszczęte przed dniem wejścia w życia ustawy, czyli 1 grudnia 2021 roku. Zgromadzone przez KRZ dane, których ujawniania zaprzestano, po pozbawieniu ich cech indentyfikujących osobę, mogą być wykorzystywane do badań naukowych i celów statystycznych. Oczywiście te informacje zostaną użyte wyłącznie zgodnie z przeznaczeniem, dla którego zostały udostępnione.

Podsumowanie

Krajowy Rejestr Zadłużonych stanowi rejestr jawny, do którego dostęp można uzyskać poprzez stronę internetową Ministerstwa Sprawiedliwości. KRZ jest zestawieniem o charakterze ogólnopaństwowym. Może z niego skorzystać każda zainteresowana osoba, o ile jest w posiadaniu numeru PESEL, NIP lub sygnatury akt sprawy, w której uczestniczył dłużnik. Dane napływają do Krajowego Rejestru Zadłużonych jedynie przez sądy, komorników i jednostki do tego powołane. Nie istnieje możliwość przekazywania tego typu informacji przez wierzycieli. 

Artykuł Krajowy Rejestr Zadłużonych – pytania i odpowiedzi pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Przełom lat dziewięćdziesiątych i wczesnych dwutysięcznych był okresem spod znaku franka szwajcarskiego. Banki rywalizowały w tworzeniu jak „najlepszych” umów, aby prześcignąć konkurencję w walce o klienta. Oferta kredytu we frankach wydawała się być nad wyraz kusząca, zwłaszcza w przypadku osób, które nie miały zbyt dużego dochodu. Potencjalny petent, przy takiej samej zdolności kredytowej, mógł uzyskać wyższą kwotę kredytu we frankach szwajcarskich, niż było to możliwe w polskich złotych. Zestawiając te korzyści z niskim oprocentowaniem oraz gwarantowanym stabilnym kursem obcej waluty, to rozwiązanie wydawało się być niemal idealne. 

Czarne chmury nad frankowiczami 

Sytuacja uległa diametralnej zmianie w chwili, gdy nastąpił wzrost kursu franka szwajcarskiego. W umowie kredytowej nie przedstawiono regulaminowych zasad określających kurs walutowy. Nieustabilizowane zapisy prawne stały się podstawą do samowolki banków, które w sposób dowolny zmieniały kursy walutowe, nie konfrontując ich z rzeczywistym przelicznikiem Narodowego Banku Polskiego. Klauzule przeliczeniowe w umowach kredytowych pozwalały więc bankom samodzielnie ustalać kurs franka szwajcarskiego, zarówno przy wypłacie, jak i wpłacie kredytu. Oznacza to, że kredytobiorca był oszukiwany już w trakcie podpisywania umowy. Wzrost ceny waluty jednocześnie spowodował gwałtowny skok raty kredytowej. Ponad pół miliona Polaków, którzy zdecydowali się zaufać bankom i zaciągnąć kredyt we frankach, nagle znalazło się w bardzo niekorzystnej sytuacji finansowej. Rata kredytu z dnia na dzień gwałtownie rosła, a widmo zadłużenia ciągnęło się za frankowiczami przez długie lata.

Nowe możliwości

Paradoksalnie, obecność niedozwolonej klauzuli w umowie frankowej niesie za sobą również pozytywne skutki. Ze względu na swój bezprawny charakter, klauzule przeliczeniowe nie wiążą stron. W takim wypadku kredytobiorca ma prawo ubiegać się o unieważnienie umowy kredytowej lub o jej odfrankowanie. Każda z tych opcji jest szansą na poprawę sytuacji frankowicza, a przede wszystkim uwalnia go od wysokich rat przyznanego kredytu. Jedyne, co należy w tej kwestii zrobić, to wytoczyć powództwo sądowe przeciwko bankowi. Brzmi to bardzo poważnie, ale w rzeczywistości jest to formalność, która w dużej mierze sprzyja stanowisku kredytobiorcy. Na taki stan rzeczy ogromny wpływ miały wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z lat 2016-2019, które dziś są podstawą linii orzecznictwa w polskim sądownictwie. Od tej pory postępowanie sądowe przebiega znacznie sprawniej, a werdykty w sprawie umowy kredytowej są wyjątkowo korzystne dla frankowiczów. 

W około 90% spraw zwycięstwo leży po stronie kredytobiorcy, a on sam, zależnie od przypadku, jest w stanie odzyskać od 80 do 200 tysięcy złotych. Pozytywne rokowania w sprawach frankowych są niemalże pewnością, jednak podejmując się tego kroku, należy wybrać jedną z dróg. Czy lepiej wnioskować o unieważnienie umowy kredytowej, czy może tylko o jej odfrankowanie? W ostateczności decyzja zależy wyłącznie od Ciebie i od sytuacji materialnej w jakiej znajdujesz się w chwili podjęcia postępowania sądowego. W tym miejscu zaprezentowane zostaną plusy i minusy każdej z tych opcji, abyś mógł obrać indywidualną ścieżkę w walce o swoje pieniądze i wolność. 

Unieważnienie umowy kredytowej – zalety i wady

Istnieją dwa główne powody unieważnienia umowy kredytowej we frankach szwajcarskich przewidywane przez kodeks cywilny. Za pierwszą okoliczność można uznać sprzeczność zawartej umowy z ustawą. Wiąże się ona z występującymi w treści umowy klauzulami niedozwolonymi. W przypadku ich obecności, sąd decyduje się na zupełne rozwiązanie umowy kredytowej między stronami. W drugim przypadku umowę można unieważnić, gdy nie odpowiada ona ogólnym zasadom współżycia społecznego. W konsekwencji, sąd uznaje, że umowa kredytowa nie wiązała stron od samego początku, czyli tak jakby nigdy nie została zawarta. 

Niezwłocznie po zakończeniu sprawy sądowej, strony powinny wzajemnie zwrócić sobie świadczenia, które pobierały w trakcie trwania umowy. Frankowicz zobowiązuje się do zwrócenia całej kwoty zawartej w umowie kredytowej, natomiast bank jest odpowiedzialny za zwrot wszystkich pobranych świadczeń związanych z umową, takich jak raty kredytu, odsetki, prowizje oraz kwota ubezpieczenia za okres 10 lat wstecz od dnia złożenia pozwu. Powództwo może zakończyć się jednym z trzech możliwych scenariuszy: 

• Wpłacona przez kredytobiorcę suma znacznie przekracza kapitał kredytu. W tym przypadku bank jest zobligowany do zwrotu nadpłaconej kwoty.Kwota roszczenia banku pokrywa się z opłatami, których dokonał frankowicz. Żadna ze stron nie musi więc wypłacać dodatkowych środków stronie przeciwnej.Suma wpłaconych przez kredytobiorcę środków jest niższa niż kapitał zaoferowany w umowie frankowej przez bank. Ten wariant przewiduje bezzwłoczne zwrócenie zaistniałej różnicy do banku.

W związku z unieważnieniem umowy kredytu we frankach pojawia się dylemat w jakim trybie rozliczyć strony umowy? Czy dokonać tego podczas dwóch niezależnych procesów, czy jednego wspólnego? Pierwsza ewentualność, oparta na teorii dwóch kondykcji, jest o wiele bardziej korzystna względem kredytobiorcy. Uwzględnia ona prawo frankowicza do dochodzenia roszczeń za okres 10 lat wstecz od dnia założenia pozwu. Ma on prawo żądać zwrotu wszystkich wpłaconych kwot za ten okres, a w przypadku gdy bank nie zgłosi swojego odrębnego powództwa, to sąd powinien zasądzić dochodzoną pozwem kwotę na rzecz pokrzywdzonego. Oczywiście bank ma prawo podjąć się własnej, niezależnej batalii sądowej i często z tego prawa korzysta. Równie często, tego rodzaju postępowania są umarzane. Wynika to z przepisów o przedawnieniu, gdyż banki mogą ubiegać się o roszczenia względem frankowiczów tylko przez okres 3 lat od dnia zawarcia umowy kredytowej. W takich przypadkach pożyczkodawcy inaczej motywują swoje odwołanie. Głównym zarzutem względem kredytobiorcy jest nieodpłatnie otrzymana przez niego kwota kredytu. Uznaje się to za powszechnie niesprawiedliwe wobec banku i innych osób, zmuszonych do dalszego spłacania kredytu. O wiele korzystniejsza dla banku jest procedura oparta na teorii salda, zgodnie z którą pieniądze powinna zwrócić strona, która uzyskała więcej korzyści. 

W przypadku unieważnienia umowy frankowej najbardziej nieprzychylnym rozwiązaniem dla kredytobiorcy jest wizja natychmiastowego uregulowania należności tuż po wydaniu wyroku. Na szczęście istnieje szansa rozłożenia świadczenia na raty. Mimo wszystko, najlepiej i najbezpieczniej jest żądać zwrotu pieniędzy jedynie w przypadku, gdy mamy pewność nadpłaty z naszej strony. W tej sytuacji należy pamiętać również o żądaniach w stosunku do zwrotu rat opłacanych w trakcie trwania procesu i zrzeknięcia się jakichkolwiek przyszłych rat, gdy wyrok w sprawie unieważnienia umowy kredytu frankowego się uprawomocni. 

Unieważnienie kredytu we frankach stanowi dla kredytobiorcy niewątpliwą ulgę. W jednym momencie uwalnia się on od ciążącego nad nim od lat zadłużenia, które bardzo często w takich przypadkach przekracza wartość kredytowanej nieruchomości. Tym samym, jeżeli umowa dotyczyła kredytu hipotecznego, to wraz z jej unieważnieniem, hipoteka zostaje usunięta z księgi wieczystej frankowicza na rzecz banku, a sam budynek lub grunt uwalnia się od wszelkich obciążeń finansowych i pozostaje w rękach właściciela. 

Pamiętaj, że podstawą decyzji o unieważnieniu umowy kredytowej jest chłodna kalkulacja. Pierwszym krokiem, którego powinieneś się podjąć, jest podliczenie kapitału. Zorientuj się, czy stosunek zwróconych przez Ciebie należności jest adekwatnie wyższy od kwoty kredytu, który jeszcze pozostał do spłacenia. Ponadto, zapoznaj się dokładnie z umową kredytową, którą otrzymałeś z banku, gdyż to na jej podstawie sąd będzie mógł dokonać prawnego unieważnienia umowy. 

Odfrankowanie – zalety i wady

W przypadku, gdy unieważnienie umowy kredytowej jest niewykonalne, to pozostaje jeszcze jedna, korzystna opcja, czyli możliwość odfrankowania kredytu. Możemy się o nie ubiegać w momencie, gdy postanowienia umowy kredytowej określające zasady przeliczania kursu walutowego zostaną uznane za nieprawne oraz rażąco niezgodne z zasadami życia społecznego, ale jednocześnie nie będą one stanowić głównego przedmiotu zawartej umowy. W gruncie rzeczy, chodzi o klauzule walutowe, na których podstawie określana jest wysokość kredytu oraz poszczególnych rat. Wówczas następuje eliminacja klauzul abuzywnych, które nie są wiążące i nie wywołują skutków prawnych wobec stron kredytu waloryzowanego we frankach. 

Wyrok sądowy zatwierdza, że klauzule przeliczeniowe zawarte w umowie kredytowej w dalszym ciągu są niedozwolone, jednak nie prowadzą do unieważnienia całej umowy. Może ona nadal obowiązywać między stronami, ale z pominięciem nieuczciwych postanowień. Decyzja o odfrankowaniu zmienia wyłącznie warunki umowy, która od tej pory funkcjonuje w taki sposób, jakby na samym początku jej zawarcia, kredyt został udzielony w złotówkach. Równocześnie bank zobowiązuje się zwrócić wszelkie nadpłaty, które ściągnął od kredytobiorcy, w wyniku stosowania szkodliwych klauzul walutowych. Z kolei, następne raty kredytu są na nowo przeliczane i obniżane. 

Od tej chwili wartość kredytu, a tym samym wysokość miesięcznej raty, nie będą już zależne od wahań kursu franka szwajcarskiego, a zwłaszcza od tabeli kursu walutowego, ustanawianego przez sam bank. W tej sprawie, sąd może wybrać jedną z dwóch opcji: 

• Do umowy wprowadzi średni kurs Narodowego Banku Polskiego. Nakaże przeliczyć kredyt na nowo, w taki sposób, aby całość została przekalkulowana na złotówki, ale równocześnie oparta na oprocentowaniu niezmienionym – wskaźniku stopy procentowej LIBOR (London Interbank Offer Rate).

Odfrankowanie zupełnie eliminuje ryzyko walutowe. Od momentu uzyskania decyzji sądu, zadłużenie nie jest już pobierane we frankach szwajcarskich, tylko w złotówkach. Kredytobiorcy zostaną również zwrócone nadpłaty z ostatnich 10 lat, których wartość wynika z ustaleń przelicznika walutowego. Jego suma szacowana jest na jedną trzecią uiszczonych do tej pory rat kredytowych. Zakładając, że kredyt dotyczył hipoteki, nadpłata może wynosić od kilkunastu do nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych. Ze względu na przewalutowanie franków na złotówki, automatycznie zmniejsza się saldo kredytu oraz kwota miesięcznej raty. Spadek w obu przypadkach rejestrowany jest nawet o jedną trzecią wyjściowej wysokości. 

Jedyną wadą odfrankowania jest brak ulgi związanej z całkowitym uwolnieniem się od kredytu, a jeżeli była to umowa hipoteczna, to w żaden sposób ta opcja nie zmienia statusu nieruchomości, która w dalszym ciągu pozostaje obciążona hipoteką na rzecz banku. 

Podsumowanie

Każda z powyższych opcji jest dla kredytobiorcy korzystną alternatywą. Zarówno odfrankowanie, jak i unieważnienie umowy kredytowej automatycznie uwalniają zadłużoną osobę od horrendalnie wysokich kwot raty kredytu. To, jaki wariant wybierzesz, zależy wyłącznie od Ciebie. Pamiętajmy, że każda sprawa jest odzwierciedleniem sytuacji, w jakiej znalazł się człowiek w danym czasie i miejscu, dlatego należy rozpatrywać ją indywidualnie. Każdy wniosek wiąże się z ludzkim losem, dlatego możesz być pewien, że przeanalizujemy go pod wszystkimi możliwymi aspektami i wybierzemy najkorzystniejsze rozwiązanie.

Artykuł Unieważnienie umowy kredytowej czy odfrankowanie, co wybrać? pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

W ramach prowadzonej praktyki prowadzimy profesjonalne i kompleksowe świadczenie pomocy prawnej osobom posiadającym kredyt we franku szwajcarskim. Zajmujemy się kredytami „pseudofrankowymi” zarówno w zakresie umów kredytowych indeksowanych/waloryzowanych, jak i denominowanych, umowami cały czas trwającymi oraz umowami już zakończonymi poprzez spłatę kredytu, a także w których bank sam skierował sprawę do sądu w związku z wcześniej dokonanym wypowiedzeniem

1. Bezpłatnie przeanalizujemy Twoją umowę kredytową

Bezpłatnie przeanalizujemy Twoją umowę kredytu walutowego pod kątem klauzul, które sąd może uznać za abuzywne. Przekażemy Tobie informację o możliwości unieważnienia bądź „odfrankowienia” umowy.

2. Wyliczymy wysokość możliwych roszczeń

Po otrzymaniu dokumentów przygotowujemy reklamację do Banku z wnioskiem o przesłanie nam kompletu dokumentów wraz z zaświadczeniem o wszelkich wpłatach od początku trwania umowy

3. Przygotujemy wniosek do sądu

W ciągu 1 miesiąca od daty otrzymania dokumentów od Banku, zobowiązujemy się opracować pozew i możliwości reprezentowania Ciebie przed sądem.

W tym okresie poinformujemy także o kwestiach związanych z wysokością opłaty od pozwu.

4. Będziemy reprezentować Państwa w sądzie

Po złożeniu pozwu Sąd doręcza nasz pozew drugiej stronie (bankowi) celem ustosunkowania się do naszych żądań.

Wówczas, Sąd wyznaczy termin posiedzenia na który jako powód zostaniesz wezwany.

Będziesz słuchany na okoliczności zawarcia kredytu. Szczegółowo poinformujemy Cię jakich pytań możesz się spodziewać.

Oczywiście zabezpieczamy Klienta przy złożeniu pozwu wnosząc o zabezpieczenie naszego powództwa poprzez brak możliwości wypowiedzenia umowy przez Bank i wstrzymania płatności rat na czas trwania procesu.

Jeśli masz kredyt frankowy – zapraszamy do kontaktu z naszym Stowarzyszeniem.

Artykuł Pomoc dla Frankowiczów pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Natomiast aktualnie, zgodnie z ustawą o kosztach sądowych w sprawach cywilnych:

Art.  25b. 1. „Opłatę stałą w kwocie 100 złotych pobiera się od wniosku o doręczenie orzeczenia albo zarządzenia z uzasadnieniem zgłoszonego w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia albo doręczenia tego orzeczenia albo zarządzenia.

W związku z powyższym, składając wniosek o uzasadnienie wyroku musimy pamiętać o dokonaniu opłaty w kwocie 100,00 zł wraz ze składanym wnioskiem czyli w terminie 7 dni od daty ogłoszenia orzeczenia bądź jego otrzymania.

Co jednak w wypadku gdy nie dokonamy opłaty 100,00 zł w terminie. Są sytuacje gdy zapomnimy dokonać opłaty, nie mamy aktualnie takich środków itp. ?

Nie ulga wątpliwości, iż wraz z wejściem życie przepisów nowelizujących kodeks postępowania cywilnego – 7 listopada 2019 r   sytuacja skomplikowała się.

Przepis art. 328 § 4 kpc został bowiem nowelą wzbogacony o § 4, który stanowi, że sąd odrzuca wniosek niedopuszczalny, spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, których nie usunięto mimo wezwania. Przywołana regulacja rozwija dotychczasowy art. 328 § 1 zd. 2 kpc. poprzez rozszerzenie podstaw odrzucenia wniosku o uzasadnienie o przypadek braku jego opłacenia. Obecnie sąd odrzuca zatem wniosek niedopuszczalny (np. przedwczesny, złożony przed ogłoszeniem wyroku), spóźniony (wniesiony po upływie terminu), nieopłacony lub dotknięty brakami (np. niewskazujący zakresu uzasadnienia), których nie usunięto mimo wezwania.

Sprawa ma niebagatelne znaczenie – dla osób, które nie korzystają z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, możliwość przeoczenia zmian w przepisach i złożenie wniosku bez opłaty (szczególnie, że w internecie będą jeszcze długo krążyły „stare” wzory) może w razie zmaterializowania się wspomnianego ryzyka doprowadzić do zamknięcia drogi do kontroli instancyjnej; sąd odrzuci nieopłacony wniosek bez wezwania, a co za tym idzie, wnioskodawca nie będzie mógł wnieść np. apelacji. Taki sposób interpretacji przepisu wydaje się być niewłaściwy.

Po pierwsze, pomimo że obok wymogów formalnych, kodeks przewiduje wymogi fiskalne danego pisma, każde z nich mają jednakowe znaczenie i powinny być traktowane w sposób tożsamy także na gruncie niesprostania tym wymogom przez stronę postępowania.

Po drugie, przepis art. 328 § 4 kpc. posługuje się pojęciem „usunięcia” braków, które to sformułowanie ma charakter szeroki i może odnosić się zarówno do sytuacji, gdy wniosek wymaga poprawienia, uzupełnienia, jak i opłacenia. Skuteczne dokonanie każdej z tych czynności pozwala twierdzić, że brak został usunięty.

Po trzecie, taka sytuacja bez uzasadnienia różnicowałaby ją od innych kodeksowych przypadków, w których to pismo może zostać odrzucone dopiero, gdy brak fiskalny nie zostanie usunięty po stosownym wezwaniu.

Reasumując, w obliczu wątpliwości interpretacyjnych należy stanąć na stanowisku, że właściwe rozumienie przepisów winno zmierzać w kierunku traktowania nieuiszczenie opłaty od wniosku o uzasadnienie, jako brak formalny, który będzie można uzupełnić w stosownym terminie, a w takim przypadku sąd zobowiązany jest wyczerpać stosowną procedurę. Odczytywanie w ten sposób przez sądy art. 328 § 4 kpc umożliwi zabezpieczenie praw stron postępowania. W przeciwnym razie, przepis nakładałby na strony, zwłaszcza niezastępowanych przez profesjonalnych pełnomocników, zbyt surowy, nieuzasadniony rygor sposobu postępowania z nieopłaconym wnioskiem o uzasadnienie.

Dlatego w naszej ocenie, mimo rozbieżności, Sąd winien wezwać nas do uzupełnienia wspomnianej opłaty od wniosku o uzasadnienie wyroku w kwocie 100,00 zł.

Stanowisko, jakoby nieopłacony wniosek o uzasadnienie podlegał automatycznemu odrzuceniu bez możliwości uzupełnienia opłaty jest zbyt rygorystyczne i ogranicza prawo do Sądu.

Artykuł Opłata od wniosku o uzasadnienie wyroku! pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.