Niestety tego typu firmy nie zawsze działają zgodnie z prawem i próbują odzyskać nawet te zadłużenia, które uległy już przedawnieniu.

Pamiętaj, że windykator to nie to samo co komornik. Podstawową różnicą między tymi podmiotami jest to, że komornicy działają w obrębie ustalonego porządku prawnego, na podstawie tytułu wykonawczego wydanego przez Sąd. Oznacza to, że ich działania są regulowane konkretnymi zapisami ustawowymi. Mają oni zatem prawo do egzekwowania należności. Firmy windykacyjne z kolei nie mają uprawnień do ściągania długów od dłużnika. Mogą one jedynie w imieniu wierzycieli podejmować próby nawiązania kontaktu z dłużnikami, wzywając ich do spłaty należności, np. proponując zawarcie ugody itp.

Niestety wielu windykatorów przekracza swoje uprawnienia, strasząc przekazaniem sprawy do sądu lub komornika. Co więcej, wysyłając wezwanie do zapłaty, najczęściej naliczają opłaty manipulacyjne oraz kolosalne odsetki!

Listy przesyłane przez pracowników firm windykacyjny służą zaskoczeniu i wywołaniu paniki u dłużnika. Windykatorzy liczą na to, że strach przed dalszymi procedurami skłoni dłużnika do spłacenia należności określonych przez windykatora. Nie musi to jednak oznaczać spokoju, gdyż widząc uległą postawę, firmy windykacyjne wysyłają kolejne pisma mające wyłudzić od dłużnika kolejne wpłaty.

Częstą praktyką jest także bezpodstawne nękanie przez telefon lub za pośrednictwem e-maili. Pamiętaj, że nawet jeśli windykator kontaktuje się z dłużnikiem kilka razy dziennie, nie ma on obowiązku odbierania telefonów. Odrzucanie lub przerywanie rozmów z windykatorami nie niesie za sobą żadnych skutków prawnych.

Inną częstą praktyką jest nachodzenie dłużnika w domu. Jest to tzw. windykacja terenowa, mająca na celu zastraszenie dłużnika. Tego typu wizyty są bezprawne, dlatego też w przypadku windykacji terenowej nie mamy obowiązku wpuszczać windykatora do domu, a w przypadku natarczywości windykatora, zawsze możemy wezwać policję.

Zdarza się, że windykatorzy wykorzystują ordynarne metody i wydzwaniają do zakładu pracy dłużnika czy też krewnych i sąsiadów. Tego typu działania należy dokumentować i zgłaszać na policję. W takich sytuacjach można również złożyć pozew do sądu.

Walcząc z firmami windykacyjnymi, należy udowodnić im bezprawne działania. Podejmując walkę z windykatorem, warto zwrócić się o pomoc do specjalistów. To nie tylko przyspieszy proces, ale także psychicznie odciąży dłużnika.

Artykuł Firmy windykacyjne – jak działają i jak z nimi walczyć pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Podstawą jest złożenie odpowiedniego wniosku. Osoba inicjująca postępowanie, czyli sam dłużnik albo też jego wierzyciel musi złożyć do właściwego sądu wniosek na formularzu lub w formie elektronicznej. Od 2021 roku istnieje możliwość złożenia wniosku online za pośrednictwem Krajowego Rejestru Zadłużonych (KRZ). Na mocy nowelizacji przepisów osoba ubiegająca się o upadłość musi jedynie wykazać, iż stała się niewypłacalna. Opłata sądowa od wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej wynosi 30 zł. Opłatę tą można uiścić w kasie sądu lub przelewem na konto bankowe Sądu. Do wniosku należy dołączyć potwierdzenie uiszczenia opłaty. Dodatkowo jeśli dłużnika będzie reprezentował w sądzie pełnomocnik, musimy uiścić opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. 

Dłużnik może ubiegać się o zwolnienie z opłaty sądowej, poprzez złożenie wniosku o zwolnienie od uiszczenia ww. opłaty wraz z uzupełnionym oświadczeniem o dochodach oraz oświadczeniem majątkowym, w którym wykaże iż nie jest w stanie uiścić opłaty sądowej od wniosku.

Rozpatrywaniem wniosku zajmuje się sąd na posiedzeniu niejawnym, na którym dłużnik się nie stawia, bądź w trakcie rozprawy z jego udziałem. Następnie sąd wydaje postanowienie, na mocy którego ogłasza upadłość konsumencką albo odrzuca wniosek zadłużonego konsumenta o ogłoszenie upadłości. W przypadku odrzucenia wniosku można złożyć zażalenie. 

Kolejnym krokiem w postępowaniu upadłościowym jest ustalenie masy upadłości, sporządzenie spisu wierzycieli oraz likwidacja majątku dłużnika. W rozprawie uczestniczy dłużnik, syndyk i wierzyciele. Mając gotową listę wierzycieli, sąd w czasie rozprawy ustala plan spłaty wszystkich wierzycieli biorąc pod uwagę między innymi możliwości finansowe upadłego dłużnika. Plan spłaty wierzycieli nie może być ustalony na okres krótszy niż 36 miesięcy (3 lata) ani dłuższy niż 84 miesiące (7 lat). 

Część długu może zostać przez sąd umorzona. W wyjątkowym sytuacjach sąd może także wydać postanowienie, na mocy którego całość długu zostaje od razu umorzona. Jednak jest to możliwe tylko w sytuacji, gdy osoba zadłużona nie posiada żadnego majątku. Na skutek ogłoszenia upadłości konsumenckiej osoba fizyczna może umorzyć m.in. nieopłacone składki ZUS, zobowiązania bankowe, poza bankowe kredyty i pożyczki, nieuregulowane podatki np. VAT, dochodowy, a także zobowiązania nieujawnione przez upadłego w sposób nieumyślny i powstałe przed dniem ogłoszenia upadłości, np. jeśli upadły nie miał świadomości ich istnienia. 

Według prawa upadłościowego nie podlegają umorzeniu takie zobowiązania jak np. długi o charakterze alimentacyjnym, zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, zobowiązania do naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego z prawomocnym orzeczeniem.

Ile trwa proces ogłaszania upadłości konsumenckiej? 

Nie ma w tym przypadku konkretnych terminów. Zwykle od dnia złożenia wniosku do ogłoszenia przez sąd decyzji mija kilka miesięcy. Jednak zdarza się, że Sąd wyda postanowienie o ogłoszeniu upadłości konsumenckiej w ciągu 2 tygodni. Czas oczekiwania na postanowienie uzależnione jest m.in. od ilości złożonych wniosków o upadłość w konkretnym sądzie.

Jakie są przesłanki do oddalenia wniosku przez sąd?

Sąd oddali wniosek między innymi w sytuacji, gdy majątek niewypłacalnego dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza jedynie na zaspokojenie tych kosztów. Dodatkowo w przypadku, gdy dłużnik umyślnie bądź na skutek rażącego niedbalstwa doprowadził do zadłużenia oraz w sytuacji, gdy w okresie 10 lat przed dniem złożenia wniosku, względem dłużnika toczyło się już postępowanie upadłościowe, które zakończyło się częściowym lub całościowym oddłużeniem. 

Artykuł Jak wygląda proces ubiegania się o upadłość konsumencką? pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

W wypadku kiedy pierwszy raz dowiedzieliście się o sprawie dopiero od komornika bądź zajęciu rachunku bankowego to musimy ustalić dlaczego wcześniej nie otrzymaliście żadnego orzeczenia z Sądu. Skoro działa komornik to znaczy, że musiał być wydany na Was jakiś nakaz zapłaty bądź wyrok. Komornik nie uruchamia egzekucji bez orzeczenia Sądu. Co więcej komornik nie ma informacji z czego wynika zadłużenie.

W większości wypadków jest to Sąd Rejonowy Lublin – Zachód. nr tel. do Sądu to 81 535 07 45 ( końcówki aż do 49 )

Zasada jest taka, że najpierw firma windykacyjna, która odkupi dług bądź też Bank czy firma pożyczkowa aby przekazać sprawę do komornika, musi w pierwszej kolejności skierować sprawę do Sądu celem uzyskania orzeczenia na swoją rzecz. Wówczas po wpłynięciu sprawy, Sąd wydaje nakaz zapłaty. Taki nakaz jest wysłany do strony pozwanej, która ma 14 dni na złożenie sprzeciwu.

Brak złożenia sprzeciwu dopiero wtedy skutkuje skierowaniem sprawy do komornika.  

W pierwszej kolejności musicie ustalić od komornika ( wynika to też z tego pisma ) na podstawie jakiego orzeczenia komornik prowadzi egzekucję ( Sąd i sygnatura sprawy ).

Następnie należy zatelefonować do Sądu z prośbą o wskazanie kiedy dane orzeczenie było do Was wysłane, na jaki adres i czy ktoś tą przesyłkę odebrał czy było podwójne awizo. Jeżeli się okaże, że w sprawie był wydany nakaz zapłaty ale został wysłany na inny, błędny czy nieaktualny adres to wówczas można wystosować do Sądu wniosek o ponowne doręczenie tego orzeczenia z przedłożeniem dokumentacji świadczącej o zmianie adresu. Może to być akt notarialny, umowa najmu, zmiana adresu w dowodzie, świadectwa pracy, PITy, rachunki, oświadczenia świadków itp.

Jeżeli Sąd uwzględni taki wniosek to wówczas ponownie doręczy nakaz zapłaty, a egzekucja wtedy musi zostać umorzona. Sąd wyda postanowienie o uchyleniu klauzuli wykonalności nadanej nakazowi zapłaty.

Od doręczonego ponownie nakazu zapłaty wnosimy w terminie 14 dni sprzeciw i sprawa wraca do ponownego rozpoznania. Sąd wyda nowy wyrok. Oczywiście musimy pamiętać, iż Sąd będzie się opierał na stanie faktycznym oraz terminach przedawnienia na chwilę pierwotnego wniesienia sprawy do Sądu przez wierzyciela.

Jeżeli u Was zachodzi taka sytuacja to jak najbardziej jesteśmy w stanie  Wam pomóc w odkręceniu takiej sprawy. Być może uda się sprawę wygrać w całości i co więcej odzyskać pobrane przez komornika środki.

Artykuł Ważne! Krótki poradnik dla osób które nigdy nie otrzymały sądowego orzeczenia. pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Czym jest Krajowy Rejestr Zadłużonych?

Krajowy Rejestr Zadłużonych (KRZ) wejdzie w życie 1 grudnia 2021 roku w miejsce Rejestru Dłużników Niewypłacalnych (RDN). Jego podstawą funkcjonowania będą przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2018 r. o Krajowym Rejestrze Zadłużonych ( Dz. U. z 2019 r. poz. 55) („KRZ”). Jest to kolejny termin wyznaczony na wprowadzenie Rejestru, który miał początkowo zostać powołanym 1 grudnia 2020 roku, a następnie 1 lipca 2021 roku. Czy kolejny termin będzie tym ostatecznym? Najważniejszym pytaniem jest jednak, czym dokładnie jest Krajowy Rejestr Zadłużonych? KRZ ma być przede wszystkim źródłem informacji o podmiotach niewypłacalnych, lub którym grozi widmo niewypłacalności, ale również znajdą się tutaj dane o jednostkach lub przedsiębiorstwach, wobec których bezskuteczna egzekucja została umorzona.  Rejestr ma za zadanie ułatwić weryfikację potencjalnego lub obecnego klienta.

Informacje z poprzedniego Rejestru były ujawniane wyłącznie bankom oraz firmom pożyczkowym. Krajowy Rejestr Zadłużonych jest jawny, co oznacza, że każdy zainteresowany będzie miał dostęp do danych tam zawartych. Rejestr będzie działać w systemie teleinformatycznym, dlatego jedynym warunkiem skorzystania z niego jest dostęp do Internetu.

Jakie są cele Krajowego Rejestru Zadłużonych?

Na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości zostały określone cele Krajowego Rejestru Zadłużonych. Główne założenia projektu opierają się na stworzeniu nowych i lepszych warunków do wychodzenia podmiotów z trudnej sytuacji gospodarczej. Ma zaistnieć szansa na wprowadzenie skutecznych narzędzi, które pozwolą dłużnikowi przeprowadzić restrukturyzację przedsiębiorstwa. To z kolei ma zapobiec jego likwidacji, a w następstwie zachować miejsca pracy oraz realizację dalszych kontraktów. Wynika z tego, że Krajowy Rejestr Zadłużonych ma spełniać cztery główne funkcje:

• Funkcja rejestru
• Funkcja informacyjna
• Funkcja komunikacyjna (w postaci doręczania pism i innych dokumentów)
• Funkcja portalu orzeczniczego

Kto może trafić do Krajowego Rejestru Zadłużonych?

W Krajowym Rejestrze Zadłużonych będzie można uzyskać informacje o osobach fizycznych, osobach prawnych i jednostkach organizacyjnych, którym ustawa przyznaje zdolność prawną, czyli w okolicznościach niewypłacalności, zagrożenia niewypłacalnością lub sytuacjach, gdy  bezskuteczna egzekucja została umorzona. Tutaj zostaną szczegółowo zaprezentowane podmioty podlegające wpisowi do Krajowego Rejestru Zadłużonych. 

W pierwszym przypadku są to osoby fizyczne, prawne lub jednostki organizacyjne nie będące jednocześnie osobami prawnymi, wobec których były prowadzone postępowania restrukturyzacyjne, upadłościowe lub wtórne procesy upadłościowe. W tej samej sytuacji znajdują się podmioty, których postępowanie zakończyło się prawomocnym orzeczeniem zakazu prowadzenia działalności gospodarczej lub rozpoczęto wobec nich zagraniczne postępowanie upadłościowe. 

Drugą kategorię stanowią wspólnicy osobowych spółek handlowych, którzy ponoszą odpowiedzialność za dług spółki całym swoim majątkiem. Dzieje się to w momencie, gdy ogłoszono upadłość spółki, wszczęto wtórne postępowanie upadłościowe wobec spółki lub w wypadku oddalenia wniosku o ogłoszeniu bankructwa spółki. 

W ostatniej grupie znajdują się wszystkie osoby fizyczne, prawne lub jednostki organizacyjne niebędące osobami prawnymi, wobec których umorzono postępowanie egzekucyjne prowadzone przez komornika sądowego lub sąd z powodu niemożności uzyskania z egzekucji sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych. Dotyczy to także osób fizycznych, względem których toczy się procedura egzekucyjna świadczeń alimentacyjnych oraz egzekucja należności budżetu państwa zaistniałych z tytułu zobowiązań wypłacanych w przypadku bezskutecznych prób egzekucji alimentów, a które zalegają ze spełnieniem tych powinności za okres dłuższy niż 3 miesiące.

W Krajowym Rejestrze Zadłużonych nie ma całościowego zestawienia wszystkich możliwych grupa dłużników. Można wyróżnić jedynie poszczególne kategorie, co oznacza, że osoba zobowiązana do zapłaty z odmiennych, niż tutaj przedstawione przyczyn, nie może zostać wpisana do KRZ bez względu na wysokość jej zobowiązań.

Jakie informacje ujawnia Krajowy Rejestr Zadłużonych?

Krajowy Rejestr Zadłużonych będzie zawierał bardzo szczegółowe i ważne informacje na temat dłużnika, który został do niego wpisany. W tym przypadku jawności będą podlegać podstawowe identyfikacyjne dane osobowe lub podmiotowe, a także dane dotyczące prowadzonego postępowania. Ilość ujawnionych informacji będzie zależna od rodzaju podmiotu i wierzytelności. Zgodnie z treścią ustawy, wśród odtajnionych informacji, które zawiera KRZ, znajdą się między innymi:

• imię i nazwisko lub nazwa dłużnika (w przypadku, gdy dłużnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą),
• firma, gdy jest to osoba prawna,
• miejsce zamieszkania lub siedziby,
• adres,
• numer PESEL albo numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w wypadku ich braku – inne  dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację,
• numer NIP,
• określenie, czy upadły jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej,
• nazwa sądu prowadzącego postępowanie,
• sygnatura akt sprawy,
• imię i nazwisko sędziego-komisarza,
• informacje o zabezpieczeniu majątku przez dłużnika przez ustanowienie tymczasowego nadzorcy prawnego, tymczasowego zarządcy lub zarządcy przymusowego oraz informacje o zakresie i sposobie wykonywania zarządu,
• informacja o prawomocnym oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe,
• informacja o zatwierdzeniu warunków sprzedaży w trybie przygotowanej likwidacji oraz uwzględnieniu wniosku o uchylenie lub zmianę postanowienia zatwierdzającego warunki sprzedaży,
• informacja o ogłoszeniu upadłości, wszczęciu wtórnego postępowania upadłościowego, otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego i jego rodzaju. 

W przypadku dłużników alimentacyjnych informacje będą obejmować następujące dane:

• imię i nazwisko,
• numer PESEL, a w wypadku jego braku – inne dane umożliwiające jednoznaczna identyfikacje, np. numer paszportu,
• wskazanie tytułu wykonawczego albo podstawy prawnej powstania należności,
• sygnatura akt sprawy,
• rodzaj wierzytelności,
• data ukończenia postępowania egzekucyjnego,
•  data spłaty całości długu w przypadku zgłoszenia go przez organ, który wypłaci świadczenia przyznawane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów. 

Jak sprawdzić podmiot w Krajowym Rejestrze Zadłużonych?

Jawność rejestru stanowi ogromne ułatwienie procesu weryfikacji podmiotów fizycznych lub prawnych. Dostęp do KRZ wydaje się być nieograniczony, ale jednocześnie będzie wymagał wprowadzenia niezbędnych danych. W przypadku osób fizycznych, które nie prowadzą działalności gospodarczej wystarczy podać numer PESEL lub sygnaturę akt sprawy z postępowania upadłościowego, restrukturyzacyjnego lub alimentacyjnego. W momencie, gdy osoba fizyczna jednak prowadzi działalność gospodarczą można ją wyszukać, nie tylko po numerze PESEL i sygnaturze, ale także po numerze NIP. Jeśli podmiotem sprawy jest np. firma wystarczy wpisać w KRS numer NIP lub sygnaturę akt. W przypadku, gdy osoba nie posiada numeru PESEL, można podać numer paszportu i oznaczenie państwa wystawiającego paszport, numer karty pobytu, zagraniczny numer identyfikacji lub identyfikacji podatkowej. 

Jak wygląda proces rejestracji osoby lub firmy w Krajowym Rejestrze Zadłużonych?

W stosunku do osób, wobec których jest prowadzona procedura restrukturyzacyjna, jak i w przypadku wspólników osobowych spółek handlowych, informacje w Krajowym Rejestrze Zadłużonych będą ujawniane za pomocą systemu teleinformatycznego obsługującego proces sądowy. Równocześnie dokona się obwieszczenia lub innej czynności, z którą ustawa wiąże skutek udostępnienia w Rejestrze. 

W zakresie osób, wobec których umorzono proces egzekucyjny prowadzony przez naczelnika Urzędu Skarbowego lub dyrektora oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dane są natychmiast publikowane w KRZ za pośrednictwem systemu teleinformatycznego. Dokonuje tego Szef Krajowej Administracji Skarbowej, właściwy naczelnik Urzędu Skarbowego lub dyrektor oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego administrowanego przez komornika lub sąd, informacje w Rejestrze umieszcza komornik lub sąd, który wydał owe postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.

W kwestii danych o osobach fizycznych, wobec których trwa egzekucja świadczeń alimentacyjnych, wpisu w Rejestrze dokonuje komornik prowadzący postępowanie egzekucyjne. W innych przypadkach informacje zamieszcza organ, który wypłacił świadczenia przyznawane w sytuacji bezskutecznej egzekucji alimentów. 

Czy można usunąć dane z Krajowego Rejestru Zadłużonych?

W praktyce nie istnieje możliwość, aby dane zawarte w Krajowym Rejestrze Zadłużonych zostały z niego usunięte. KRZ przewiduje jednak ewentualność zupełnego utajenia danych po okresie 10 lat od dnia prawomocnego zakończenia lub umorzenia postępowania, którego dotyczą, chyba, że ustawa rozstrzyga inaczej. Dzieje się tak w przypadkach osób, wobec których były lub nadal są prowadzone postępowania restrukturyzacyjne, upadłościowe lub o wszczęciu zagranicznego postępowania upadłościowego, a także o zakazie prowadzenia działalności gospodarczej. Podobna procedura zachodzi w stosunku do wspólników osobowych spółek handlowych. 

Ustawa przewiduje krótszy, 3-letni okres oczekiwania dla podmiotów, dla których w czasie postępowania prawomocnie ustalono plan spłaty wierzycieli lub również zgodnie z prawem umorzono zadłużenie bez ustalenia planu rozliczeniowego. Nastąpi to równo po 3 latach od dnia uprawomocnienia się postanowienia potwierdzającego realizację planu spłaty wierzycieli i umorzenia zobowiązań upadłego lub unieważnienia długu bez ustaleniu planu spłat względem kredytodawcy. 

Podobny proceder może zaistnieć wobec dłużników alimentacyjnych. Po upływie 7 lat od dnia zamieszczenia informacji o ukończeniu postępowania egzekucyjnego lub oficjalnego komunikatu o spłacie całości zobowiązania w przypadku ich zgłoszenia przez organ, który wypłacił świadczenia przyznawane w momencie bezskutecznej egzekucji alimentów.

Krajowy Rejestr Zadłużonych nie będzie odtajniał danych z postępowań restrukturyzacyjnych i upadłościowych, które zostały wszczęte przed dniem wejścia w życia ustawy, czyli 1 grudnia 2021 roku. Zgromadzone przez KRZ dane, których ujawniania zaprzestano, po pozbawieniu ich cech indentyfikujących osobę, mogą być wykorzystywane do badań naukowych i celów statystycznych. Oczywiście te informacje zostaną użyte wyłącznie zgodnie z przeznaczeniem, dla którego zostały udostępnione.

Podsumowanie

Krajowy Rejestr Zadłużonych stanowi rejestr jawny, do którego dostęp można uzyskać poprzez stronę internetową Ministerstwa Sprawiedliwości. KRZ jest zestawieniem o charakterze ogólnopaństwowym. Może z niego skorzystać każda zainteresowana osoba, o ile jest w posiadaniu numeru PESEL, NIP lub sygnatury akt sprawy, w której uczestniczył dłużnik. Dane napływają do Krajowego Rejestru Zadłużonych jedynie przez sądy, komorników i jednostki do tego powołane. Nie istnieje możliwość przekazywania tego typu informacji przez wierzycieli. 

Artykuł Krajowy Rejestr Zadłużonych – pytania i odpowiedzi pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Natomiast aktualnie, zgodnie z ustawą o kosztach sądowych w sprawach cywilnych:

Art.  25b. 1. „Opłatę stałą w kwocie 100 złotych pobiera się od wniosku o doręczenie orzeczenia albo zarządzenia z uzasadnieniem zgłoszonego w terminie tygodnia od dnia ogłoszenia albo doręczenia tego orzeczenia albo zarządzenia.

W związku z powyższym, składając wniosek o uzasadnienie wyroku musimy pamiętać o dokonaniu opłaty w kwocie 100,00 zł wraz ze składanym wnioskiem czyli w terminie 7 dni od daty ogłoszenia orzeczenia bądź jego otrzymania.

Co jednak w wypadku gdy nie dokonamy opłaty 100,00 zł w terminie. Są sytuacje gdy zapomnimy dokonać opłaty, nie mamy aktualnie takich środków itp. ?

Nie ulga wątpliwości, iż wraz z wejściem życie przepisów nowelizujących kodeks postępowania cywilnego – 7 listopada 2019 r   sytuacja skomplikowała się.

Przepis art. 328 § 4 kpc został bowiem nowelą wzbogacony o § 4, który stanowi, że sąd odrzuca wniosek niedopuszczalny, spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, których nie usunięto mimo wezwania. Przywołana regulacja rozwija dotychczasowy art. 328 § 1 zd. 2 kpc. poprzez rozszerzenie podstaw odrzucenia wniosku o uzasadnienie o przypadek braku jego opłacenia. Obecnie sąd odrzuca zatem wniosek niedopuszczalny (np. przedwczesny, złożony przed ogłoszeniem wyroku), spóźniony (wniesiony po upływie terminu), nieopłacony lub dotknięty brakami (np. niewskazujący zakresu uzasadnienia), których nie usunięto mimo wezwania.

Sprawa ma niebagatelne znaczenie – dla osób, które nie korzystają z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, możliwość przeoczenia zmian w przepisach i złożenie wniosku bez opłaty (szczególnie, że w internecie będą jeszcze długo krążyły „stare” wzory) może w razie zmaterializowania się wspomnianego ryzyka doprowadzić do zamknięcia drogi do kontroli instancyjnej; sąd odrzuci nieopłacony wniosek bez wezwania, a co za tym idzie, wnioskodawca nie będzie mógł wnieść np. apelacji. Taki sposób interpretacji przepisu wydaje się być niewłaściwy.

Po pierwsze, pomimo że obok wymogów formalnych, kodeks przewiduje wymogi fiskalne danego pisma, każde z nich mają jednakowe znaczenie i powinny być traktowane w sposób tożsamy także na gruncie niesprostania tym wymogom przez stronę postępowania.

Po drugie, przepis art. 328 § 4 kpc. posługuje się pojęciem „usunięcia” braków, które to sformułowanie ma charakter szeroki i może odnosić się zarówno do sytuacji, gdy wniosek wymaga poprawienia, uzupełnienia, jak i opłacenia. Skuteczne dokonanie każdej z tych czynności pozwala twierdzić, że brak został usunięty.

Po trzecie, taka sytuacja bez uzasadnienia różnicowałaby ją od innych kodeksowych przypadków, w których to pismo może zostać odrzucone dopiero, gdy brak fiskalny nie zostanie usunięty po stosownym wezwaniu.

Reasumując, w obliczu wątpliwości interpretacyjnych należy stanąć na stanowisku, że właściwe rozumienie przepisów winno zmierzać w kierunku traktowania nieuiszczenie opłaty od wniosku o uzasadnienie, jako brak formalny, który będzie można uzupełnić w stosownym terminie, a w takim przypadku sąd zobowiązany jest wyczerpać stosowną procedurę. Odczytywanie w ten sposób przez sądy art. 328 § 4 kpc umożliwi zabezpieczenie praw stron postępowania. W przeciwnym razie, przepis nakładałby na strony, zwłaszcza niezastępowanych przez profesjonalnych pełnomocników, zbyt surowy, nieuzasadniony rygor sposobu postępowania z nieopłaconym wnioskiem o uzasadnienie.

Dlatego w naszej ocenie, mimo rozbieżności, Sąd winien wezwać nas do uzupełnienia wspomnianej opłaty od wniosku o uzasadnienie wyroku w kwocie 100,00 zł.

Stanowisko, jakoby nieopłacony wniosek o uzasadnienie podlegał automatycznemu odrzuceniu bez możliwości uzupełnienia opłaty jest zbyt rygorystyczne i ogranicza prawo do Sądu.

Artykuł Opłata od wniosku o uzasadnienie wyroku! pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Jedyna opłata, jaka jest pobierana od Klienta to kwota 60,00 zł.

Opłata ta pokrywa koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz koszty znaczków pocztowych ponoszonych przy prowadzeniu danej sprawy. Żadna inna kwota tytułem wynagrodzenia nie jest pobierana od Klienta.

Oczywiście, w innych sprawach jak np. wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej kwota wynagrodzenia ustalana jest indywidualnie z uwagi na ilość spraw danej osoby oraz czas jaki trzeba jej poświęcić. Podobnie w sprawach w których występujemy z wnioskiem o skuteczne doręczenie orzeczenia Sądu.

Zdajemy sobie sprawę, iż inne podmioty działające na podobnych zasadach jak nasze Stowarzyszenie,  pobierają niekiedy wynagrodzenie w wysokich kwotach. Jest to uzasadnione nakładem pracy adwokatów czy radców prawnych przy prowadzeniu tego typu spraw oraz ich specjalistyczną wiedzą w tym zakresie.

Jednakże w takim wypadku duża część osób pozwanych przez firmy windykacyjne czy Banki niestety byłaby pozbawiona możliwości skorzystania z profesjonalnej obrony. Wobec niektórych z naszych Klientów toczy się po kilkadziesiąt spraw tego rodzaju. W takim wypadku osoby te nie miałyby możliwości opłacania pomocy przy każdej poszczególnej sprawie. Nie mówiąc o dodatkowych kosztach jak opłata od wniosku o uzasadnienie wyroku czy też apelacji.

Dlatego mimo braku pobierania wynagrodzenia od Klientów, staramy się im wychodzić naprzeciw i pomóc każdemu kto tego potrzebuje.

Oczywiście, każdy z Klientów, po pozytywnie zakończonej sprawie może dokonać samodzielnej wpłaty na rachunek bankowy Stowarzyszenia tytułem darowizny.

Artykuł Koszt pomocy Stowarzyszenia. pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Co w takiej sytuacji zrobić? Jak się bronić?

W pierwszej kolejności musimy ustalić, dlaczego wcześniej nie otrzymaliśmy żadnego orzeczenia z Sądu. Dlaczego zostaliśmy zaskoczeni. Zasada jest taka, że najpierw firma windykacyjna (czy to fundusz, który odkupił dług, bank czy też firma pożyczkowa) musi skierować sprawę do Sądu celem uzyskania orzeczenia na swoją rzecz. Wówczas po wpłynięciu sprawy, Sąd co do zasady wydaje orzeczenie w postaci nakazu zapłaty. Taki nakaz jest wysłany do strony pozwanej, która ma 14 dni na złożenie sprzeciwu od daty jego doręczenia. Brak złożenia sprzeciwu skutkuje następnie skierowaniem sprawy do komornika sądowego, który wszczyna postępowanie egzekucyjne. 

Kiedy znalazłeś/aś się w takiej sytuacji to możesz podjąć następujące działania:

W pierwszej kolejności musisz ustalić od komornika (wynika to też z tego pisma), na podstawie jakiego orzeczenia sądowego komornik prowadzi egzekucję. Potrzebna jest informacja, jaki Sąd prowadził sprawę i jaka jest sygnatura sprawy (Np. VI Nc-e 1243/20, I Nc 1234/20).

Następnie należy zatelefonować do Sądu z prośbą o wskazanie kiedy dane orzeczenie zostało do Was wysłane, na jaki adres i czy ktoś tę przesyłkę odebrał, czy było podwójne awizo. Jeżeli się okaże, że w sprawie było wydane orzeczenia, ale zostało wysłane na inny, błędny czy nieaktualny adres to wówczas można wystosować wniosek o ponowne doręczenie tego orzeczenia z przedłożeniem dokumentacji świadczącej o zmianie adresu.

Jeżeli Sąd uwzględni nasz wniosek o ponowne, skutecznie doręczenie takiego orzeczenia to wówczas ponownie doręczy owe orzeczenie wraz z pozwem i załącznikami. Wtedy też Sąd wyda postanowienie o uchyleniu klauzuli wykonalności nadanej takiemu orzeczeniu. Po otrzymaniu dokumentów mamy 14 dni na złożenie sprzeciwu oraz mamy możliwość wystąpienia do komornika o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Musimy pamiętać, iż samo złożenie sprzeciwu czy też wniosku do komornika nie kończy sprawy. Złożenie sprzeciwu skutkuje tym, że sprawa będzie na nowo rozpoznana. W takim wypadku wszelkie środki, jakie pobrał komornik na swoją rzecz oraz przekazał wierzycielowi przez czas trwania postępowania egzekucyjnego winny zostać zwrócone.

Niekiedy jednak firmy windykacyjne bronią się przed takim zwrotem, uzasadniając to prawidłowo wszczętym postępowaniem egzekucyjnym. Natomiast to, że firma podała błędny czy nieaktualny adres jest winą klienta.

Jeśli znalazłeś/aś się w takiej sytuacji to skontaktuj się z nami. Pomożemy w odkręceniu sprawy i uzyskamy zwrot pobranych środków.

Artykuł Zwrot środków od komornika – kiedy to możliwe? pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Kiedy pierwszy raz dowiadujemy się o jakimkolwiek zadłużeniu dopiero od komornika bądź zajęciu rachunku bankowego to musimy ustalić, dlaczego wcześniej nie otrzymaliśmy żadnego orzeczenia z Sądu.

Zasada jest taka, że najpierw firma windykacyjna (czy to Fundusz, który odkupił dług, Bank czy też firma pożyczkowa) musi skierować sprawę do Sądu celem uzyskania orzeczenia na swoją rzecz.

Wówczas po wpłynięciu sprawy, Sąd co do zasady wydaje orzeczenie w postaci nakazu zapłaty. Taki nakaz jest wysłany do strony pozwanej, która ma 14 dni na złożenie sprzeciwu od daty jego doręczenia.

Brak złożenia sprzeciwu skutkuje następnie skierowaniem sprawy do komornika sądowego, który wszyscy postępowanie egzekucyjne. 

Kiedy znalazłeś/aś się w takiej sytuacji to możesz podjąć następujące działania:

W pierwszej kolejności musisz ustalić od komornika (wynika to też z tego pisma), na podstawie jakiego orzeczenia sądowego komornik prowadzi egzekucję. 

Potrzebna jest informacja, jaki Sąd prowadził sprawę i jaka jest sygnatura sprawy (Np. VI Nc-e 1243/20, I Nc 1234/20)

Następnie należy zatelefonować do Sądu z prośbą o wskazanie kiedy dane orzeczenie do Was wysłane, na jaki adres i czy ktoś tę przesyłkę odebrał, czy było podwójne awizo. Jeżeli się okaże, że w sprawie było wydane orzeczenia, ale zostało wysłane na inny, błędny czy nieaktualny adres to wówczas można wystosować wniosek o ponowne doręczenie tego orzeczenia z przedłożeniem dokumentacji świadczącej o zmianie adresu.

Częste są przypadki, że adres zamieszkania podany w pozwie jest już od kilkunastu lat nieaktualny. Przecież zmieniamy adresy, przeprowadzamy się, wyprowadzamy się od rodziców itp. Przypadków jest wiele.

Jeżeli Sąd uwzględni nasz wniosek o ponowne, skutecznie doręczenie takiego orzeczenia to wówczas ponownie doręczy owe orzeczenie wraz z pozwem i załącznikami. Wtedy też Sąd wyda postanowienie o uchyleniu klauzuli wykonalności nadanej takiemu orzeczeniu.

Po otrzymaniu dokumentów mamy 14 dni na złożenie sprzeciwu oraz mamy możliwość wystąpienia do komornika o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Musimy pamiętać, iż samo złożenie sprzeciwu czy też wniosku do komornika nie kończy sprawy.

Złożenie sprzeciwu skutkuje tym, że sprawa będzie na nowo rozpoznana.

Natomiast w wypadku postępowania egzekucyjnego sprawa może różnie się potoczyć. Np. Komornik może żądać przesłania postanowienia o uchyleniu klauzuli wykonalności wraz z klauzulą prawomocności. Może także zakończyć egzekucję i obciążyć całością kosztów dłużnika, na co musimy złożyć skargę.

Jeśli u Ciebie pojawił się komornik, a nigdy nie otrzymałeś/aś orzeczenia sądu, na podstawie którego prowadzona jest egzekucji, skontaktuj się z nami.

Postaramy się pomóc nie tylko odkręcić sprawę, ale także obciążyć wierzyciela całością kosztów postępowania egzekucyjnego oraz zwrócić to co komornik pobrał w trakcie egzekucji.

Artykuł Nie otrzymałeś/aś orzeczenia Sądu? Postaramy się „odkręcić sprawę”. pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Jej zastosowanie uzależnione jest oczywiście od określonych zachowań kredytodawcy przewidzianych w art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim.

Istotą sankcji jest pozbawienie kredytodawcy prawa do pobierania odsetek i innych kosztów kredytu należnych kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie (z wyjątkiem opłat związanych z ustanowieniem zabezpieczenia i ubezpieczenia kredytu).

W przypadku naruszenia przez kredytodawcę art. 29 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 1-8, 10 i 11, 14-17, art. 31-33, art. 33a i art. 36a-36c ustawy o kredycie konsumenckim, konsument, po złożeniu kredytodawcy pisemnego oświadczenia, zwraca kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu należnych kredytodawcy w terminie i w sposób ustalony w umowie

Umowa zawierana z kredytodawcą powinna być napisana w sposób jasny i zrozumiały. W zdecydowanej większości przypadków umowa powinna być zawarta pisemnie. Klient powinien niezwłocznie otrzymać egzemplarz umowy od kredytodawcy lub pośrednika kredytowego.

Ustawa szczegółowo określa jakie zapisy obowiązkowo muszą znaleźć się w umowie.
Są to m.in.:

1. imię, nazwisko i adres konsumenta oraz imię, nazwisko (nazwa) i adres (siedziba) kredytodawcy i pośrednika kredytowego,
2. rodzaj kredytu,
3. czas obowiązywania umowy,
4. całkowita kwota kredytu,
5. terminy i sposób wypłaty kredytu,
6. stopa oprocentowania kredytu oraz warunki jej zmiany z podaniem indeksu lub stopy referencyjnej,
7. rzeczywista roczna stopa oprocentowania (RRSO) oraz całkowita kwota do zapłaty przez konsumenta ustalona w dniu zawarcia umowy (wraz z podaniem wszystkich założeń przyjętych do jej obliczenia),
8. zasady i terminy spłaty kredytu (m.in. dotyczące kolejności zaliczania rat kredytu konsumenckiego na poczet należności kredytodawcy oraz możliwości otrzymania bezpłatnego harmonogramu spłaty),
9. informacja o innych kosztach, które konsument musi ponieść w związku z umową (m.in. opłatach, prowizjach, marżach oraz kosztach usług dodatkowych, jeżeli są znane kredytodawcy) oraz warunki, na jakich koszty te mogą ulec zmianie,
10. roczna stopa oprocentowania zadłużenia przeterminowanego, warunki jej zmiany oraz ewentualne inne opłaty z tytułu zaległości w spłacie kredytu,
11. sposób zabezpieczenia i ubezpieczenia spłaty kredytu, jeżeli umowa je przewiduje,
12. termin, sposób i skutki odstąpienia konsumenta od umowy,
13. prawo konsumenta do spłaty kredytu przed terminem,
14. informacja o prawie kredytodawcy do zastrzeżenia w umowie prowizji za dokonanie spłaty kredytu przed terminem i zasady ustalenia wysokości tej prowizji.

Nie są to jedyne informacje, jakie musi zawierać umowa z kredytodawcą.

Jednak tylko w przypadku braku powyższych elementów oraz jeśli umowa nie została zawarta w formie pisemnej (z wyjątkiem sytuacji, gdy odrębne przepisy wymagają zachowania innej formy), masz prawo skorzystać z tzw. sankcji kredytu darmowego.

Oznacza to, że możesz zwrócić kredytodawcy kredyt bez odsetek i innych kosztów kredytu należnych kredytodawcy.

Sankcja kredytu darmowego przysługuje Ci także, gdy kredytodawca:

1. naruszy obowiązki informacyjne, które określone zostały dokładnie w art. 31 – 32 ustawy o kredycie konsumenckim, w umowie kredytu: a. wiązanego, b. w formie odroczonej płatności lub c. w rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowym,
2. naruszy obowiązki informacyjne w umowie o kredyt konsumencki przewidującej odroczenie płatności lub zmianę sposobu spłaty, jeśli jesteś w zwłoce w związku ze spłatą zadłużenia (art. 33 ustawy o kredycie konsumenckim),
3. naruszy art. 33a ustawy o kredycie konsumenckim, który określa maksymalną wysokość kwot opłat i odsetek za opóźnienie,
4. naruszy art. 36a-36c ustawy o kredycie konsumenckim, które określają maksymalną wysokość pozaodsetkowych kosztów kredytu.

Abyś mógł skorzystać z sankcji kredytu darmowego, musisz przed zwróceniem kredytu pisemnie poinformować kredytodawcę o tym, że korzystasz z tego prawa.

Powinieneś zwrócić kredyt w terminie i w sposób ustalony w umowie. Jeżeli umowa z kredytodawcą nie określa zasad i terminów spłaty kredytu, powinieneś zwrócić kredyt w równych ratach, płatnych co miesiąc, od dnia zawarcia umowy.

Jeżeli w umowie brakuje zapisów dotyczących terminu spłaty kredytu, możesz zwrócić kredyt w ciągu 5 lat (jeżeli wysokość kredytu nie przekracza 80.000 zł) lub 10 lat (jeżeli kredyt jest wyższy).

Masz możliwość skorzystania z sankcji kredytu darmowego w ciągu roku od dnia wykonania umowy. Oznacza to, że jeśli spłaciłeś część, a nawet całość zobowiązania finansowego, nadal możesz skorzystać z tej formy ochrony. Jeśli zawarłeś umowę kredytu konsumenckiego, możesz w ciągu 14 dni od jej zawarcia odstąpić od umowy, bez konieczności podawania powodu swojej decyzji. Dotyczy to umów, które zawierają wszystkie wymagane przez przepisy elementy. Jeśli w umowie brakuje niektórych postanowień, jakich wymaga ustawa, termin 14 – dniowy liczy się od dnia dostarczenia Ci wszystkich informacji.

Kredytodawca lub pośrednik kredytowy musi przy zawarciu umowy wręczyć Ci, na trwałym nośniku, wzór oświadczenia o odstąpieniu od umowy.

Abyś mógł skutecznie odstąpić od umowy, musisz przed upływem terminu złożyć oświadczenie o odstąpieniu od umowy pod wskazany przez kredytodawcę lub pośrednika kredytowego adres. Pismo z oświadczeniem o odstąpieniu od umowy możesz złożyć osobiście (w takiej sytuacji uzyskaj na drugim egzemplarzu potwierdzenie złożenia pisma) lub wyślij listem poleconym (w takiej sytuacji zachowaj dowód nadania listu).

Takie sytuacje nie są wyjątkowe.
Bardzo często firmy pożyczkowe naruszają przepisy wskazanej ustawy.

Artykuł Sankcja kredytu darmowego – co ona oznacza? pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.

Jeszcze niedawno, firma Profi Credit w swoich umowach miała horrendalnie wysokie koszty ubezpieczenia pożyczki. Wynosiły one praktycznie drugie tyle, ile Klient otrzymał do ręki od firmy.

Co istotne, firma Profi Credit dokonywała takich ubezpieczeń grupowo. Klient nigdy nie miał informacji, jaka rzeczywiście składka została odprowadzona przez firmę tytułem ubezpieczenia. Nie był także stroną takiej umowy.

W konsekwencji pożyczkobiorca nigdy nie wiedział, czy faktycznie takie ubezpieczenie zostało zawarte i co jest jego treścią.

Pobierając środki na pokrycie rzekomo składek na ubezpieczenie, Profi Credit wprowadzał  bowiem pożyczkobiorców w błąd co do rzeczywistych kosztów ubezpieczenia i obciążał ich zawyżonymi sumami.

W takim wypadku takie zapisy traktujemy jako klauzule abuzywne, czyli niewiążące Klienta.

W związku z powyższym koszt takiego ubezpieczenia, o ile został faktycznie pokryty winien zostać zwrócony. Przynajmniej co do różnicy między faktycznie odprowadzoną składką a poniesionymi kosztami.

Oczywiście, firma Profi Credit nie uznaje reklamacji, a ubezpieczyciel, który otrzymał część składki zasłania się tajemnica handlową.

W takim wypadku zasadne jest wystąpienie na drogę postępowania sądowego o zwrot kwot zapłaconych w związku z zawarciem takiej umowy jako nienależnego świadczenia z uwagi na abuzywność tej klauzuli.

W wypadku gdyby ktoś z Państwa znajdował się w takiej sytuacji, to prosimy o kontakt.

Po przesłaniu umowy oraz potwierdzenia spłaty pożyczki dokonamy analizy dokumentów pod kątem możliwości odzyskania wskazanych wpłat tytułem ubezpieczenia pożyczki.

Artykuł Zwrot kosztów ubezpieczenia od firmy Profi Credit pochodzi z serwisu dluznikmaprawo.